سفر در حصار پزشکیان آمد اما مردم ندیدند / سکوت استاندار، انفعال نمایندگان و عملکرد ضعیف روابطعمومی استانداری زیر ذرهبین
به گزارش الگن خبر سفر یکروزه رئیسجمهور مسعود پزشکیان به کهگیلویه و بویراحمد، بهجای آنکه روزی برای ارتباط مستقیم با مردم باشد، به رویدادی امنیتی، محدود و بیحاصل تبدیل شد؛ سفری که نه تنها...
به گزارش الگن خبر سفر یکروزه رئیسجمهور مسعود پزشکیان به کهگیلویه و بویراحمد، بهجای آنکه روزی برای ارتباط مستقیم با مردم باشد، به رویدادی امنیتی، محدود و بیحاصل تبدیل شد؛ سفری که نه تنها رئیسجمهور، بلکه استاندار، نمایندگان و تیم روابطعمومی استانداری نیز در آن مردود شدند.
با تدابیر سنگین امنیتی، برنامههای پنهانکاریشده و عدم اطلاعرسانی شفاف، مردم عملاً از صحنه حذف شدند. نه بازدید میدانی، نه دیدار عمومی و نه حتی یک گفتوگوی ساده با مردم مناطق محروم. تنها خروجی سفر، چند جلسه محدود و سخنان تکراری بود.
استانداری که پشت مردم نایستاد
انتظار افکار عمومی این بود که استاندار در چنین سفری نقش مطالبهگری داشته باشد و حضور رئیسجمهور را فرصتی برای بیان مشکلات استان کند. اما آنچه دیده شد تنها سکوت، مدیریت پشتمیزنشینی و رضایت به برنامههای بسته بود؛ گویی استانداری وظیفهای برای دفاع از حق مردم در دیدار با رئیسجمهور نداشت.
نمایندگانی که باز هم وظیفه را فراموش کردند
نمایندگان استان در مجلس، که باید صدای مناطق محروم و محرومتر باشند، در این سفر بیش از هر زمان دیگری منفعل و تماشاچی بودند. هیچ مطالبه جدی، هیچ فشار برای بازدید میدانی، هیچ تلاش برای گشودن درهای جلسات به روی مردم دیده نشد.
سؤال مردم روشن است:
نمایندگان استان در چنین لحظاتی اگر کنار مردم نمیایستند، دقیقاً چه زمانی میایستند؟
یکی از بزرگترین ضعفهای این سفر، عملکرد تیم روابطعمومی استانداری بود؛
نه برنامهای شفاف منتشر شد،
نه اطلاعرسانی دقیق و بهموقع شکل گرفت،
نه رسانهها در جریان قرار گرفتند،
و نه حتی حضور رئیسجمهور برای مردم روشن شد.
این سطح از بینظمی و بیمسئولیتی، نشان داد که روابطعمومی استانداری از ابتداییترین استانداردهای حرفهای فاصله دارد؛ گویی مأموریتش پنهان کردن برنامههاست، نه ارتباط با مردم.
سفر بیخروجی؛ اعتماد فرسودهتر شد
در نهایت، سفر رئیسجمهور به کهگیلویه و بویراحمد، همان نسخه تکراری و بیروح سالهای گذشته شد؛ جلسات پشت درهای بسته، سخنان خنثی و حذف مردم از صحنه.
الگن خبر در پایان یک پرسش جدی مطرح میکند:
این سفر برای چه کسی مفید بود؟ مردم؟ استان؟ یا تنها یک شوآف اداری؟
وقتی رئیسجمهور دیده نمیشود، استاندار مطالبه نمیکند، نمایندگان سکوت میکنند و روابطعمومی بهجای اطلاعرسانی، سانسور میکند…
چه کسی باقی میماند تا صدای مردم باشد؟
بدون نظر! اولین نفر باشید