فاجعه ی رانندگی یا آشفته بازار جان انسان

✍️ حیدر آریائی نژاد

تکنولوژی و پیشرفت های صنعتی در ارتقای سطح کیفی و راحتی زندگی بشر نقش بسزایی داشت و این پدیده در سرعتِ مهاجرت به مناطق برخوردار و زندگی شهر نشینی نیز تاثیر گذار بود و البته فناوری های جدید زیر ساختی هم دارد بنام *”فرهنگِ استفاده”*

آیا جامعه ما فرهنگ استفاده از فناوری ها بويژه استفاده از خودرو را بخوبی آموخته است؟
یکی از فناوری های همه گیر و پر کاربرد ، صنعت خودرو است و امروزه کمتر خانواده ای را سراغ داریم که دارای یک دستگاه از این ارابه مرگ (خودرو ملی) نباشد و متاسفانه به علت عدم آموزش و فرهنگ نادرست استفاده ، این فناوری قربانی های زیادی می گیرد و روزانه کمتر روزنامه یا پایگاه خبری محلی را شاهد هستیم که خبر تلخی از حوادث رانندگی پخش نکند!

به نظر می رسد همه متولیان فرهنگ عمومی باید با قید فوریت به این موضوع بپردازند و همینطور خانواده ها بعنوان یک ضرورت به این موضوع توجه کنند و روش های درست استفاده از خودرو ، سبک رانندگی ، سعه صدر در مواجهه با تصادفات خسارتی و محدودیت های قانونی را به فرزندان خود آموزش دهند.
وقتی‌ نوجوانان سرشار هیجان که به سن قانونی نرسیده ، پختگی لازم را کسب نکرده و غالبا گواهی نامه رانندگی هم دریافت نکردند و از رانندگی فقط سرعت را یادگرفته اند ، در سطح شهر یا معابر برون شهری مشکلاتی را برای همشهریان یا سایر رانندگان ایجاد می کنند و با کیفیت نامطلوبی که خودرو های ملی دارند، غالبا هم منجر به تصادفات جرحی می شوند و خسارت های جانی و مالی فراوانی ایجاد می کنند و گاه مصیبت های سنگینی هم به بار می آورند، با کدام مُسِّکن و ترفند می توان آلام خانواده های داغدار تسلا بخشید و جبران کرد؟

چه فراوانند خانواده های که روزانه داغدار می شوند
چه فرزندان خردسالی که از نعمت پدر یا مهر مادر محروم می شوند
و چه همسرانی که سالها با داغ مصیبت بی سرپرستی برای فرزندان خردسال خود پدری می کنند!

براستی چه چیزی می تواند جوابگوی این حجم از درد باشد؟

به وضوح می دانیم‌ که فرهنگ رانندگی ارتباط نزدیکی با امنیت عمومی (امنیت جانی ، روانی، اقتصادی و…) پیدا کرده است و این، ضرورت توجه و مسیولیت همگان را جدی تر می کند.
آیا نمی توان با فرهنگ سازی یا وضع مقررات و قوانین سخت گیرانه این نوع از امنیت را تاحدودی سامان بخشید؟
اگرچه خلاء ها و ضعف ها زیادی در قوانین موضوعه کشور وجود دارد و رانندگی هم از این قاعده مستثنی نیست، اما از آنجا که رانندگی جزء جدا ناشدنی زندگی ماشینی ماست ، به نظر می رسد جریمه های نقدی دیگر کارساز نیست و تصویب قوانین بازدارنده و سخت گیرانه تری لازم است.

استفاده از چراغ های غیر مجاز از قبیل “زنون” و غیره گرفته که در رانندگی های شبانه عملا چشم راننده مقابل را‌ از کار می اندازند،
تا خودرو هایی تحت عنوان “شوتی” که نه مقررات می شناسند و نه جان‌ مردم‌ برای شان اهمیت دارد و
ماشین های “بی پلاک” که بدون هیچ هویتی به جنگ قانون رفته اند و همینطور راننده های‌ کم سن و سال و بدون گواهینامه و در مجموع فرهنگ‌ رانندگی در استان ما چنان فاجعه بار شده است‌ که‌ در برخی موارد ضرورت ورود دادستان را هم می طلبد.

ضمن توصیه مؤکد به خانواده ها و نهادهای فرهنگی برای آموزش و نظارت بیشتر بر فرزندان، از فرمانده محترم نیروی انتظامی ، دادستان محترم استان و همه مجریان قانون استدعا داریم توجه جدی تری به این موضوع نموده و نه تنها در اجرای قوانین رانندگی هیچ گونه مسامحه و اهمالی را روا ندانسته ، بلکه در صورت لزوم با وضع قوانین محکم تری به این آشفته بازار رانندگی سامان دهند و امنیت جانی و روانی همشهریان را تامین کنند.