«سپر انسانی یا ساده‌لوحی راهبردی؟ وقتی ناخواسته مختصات را به دشمن می‌دهیم!»

به گزارش الگن خبر در شرایط جنگی، هر رفتار عمومی—even اگر با نیت خیر و دفاع از وطن باشد—باید از فیلتر عقلانیت، امنیت و تجربه عبور کند. تشکیل زنجیره انسانی در اطراف زیرساخت‌ها، در ظاهر نشانه غیرت و دغدغه‌مندی مردم است، اما در واقع می‌تواند به یک خطای راهبردی خطرناک تبدیل شود.

نخست باید این واقعیت را پذیرفت که بسیاری از زیرساخت‌های حیاتی در استان‌های محروم، اساساً در رصد و اولویت دشمن قرار ندارند. وقتی با تجمع و برجسته‌سازی مردمی، این نقاط به‌صورت ناخواسته در کانون توجه قرار می‌گیرند، در عمل «مختصات‌دهی رایگان» به دشمن اتفاق می‌افتد؛ کاری که حتی پیچیده‌ترین ابزارهای جاسوسی برایش هزینه‌های سنگین می‌پردازند.

از سوی دیگر، تجربه نشان داده است که دشمن صهیونی-آمریکایی هیچ خط قرمزی در هدف‌گیری ندارد؛ از دانش‌آموزان بی‌دفاع در مدارس گرفته تا نیروهای امدادی و اورژانس. وقتی چنین دشمنی به اصول انسانی پایبند نیست، قرار دادن مردم عادی به‌عنوان سپر انسانی، نه‌تنها بازدارندگی ایجاد نمی‌کند، بلکه تلفات غیرنظامی را افزایش می‌دهد و عملاً بازی در زمین دشمن است.

امنیت زیرساخت‌ها، یک مقوله تخصصی و حاکمیتی است. این مسئولیت بر عهده نهادهای امنیتی، نظامی و مدیریتی است، نه مردم عادی. ورود احساسی و بدون برنامه مردم به چنین عرصه‌هایی، می‌تواند هم امنیت خودشان را به خطر بیندازد و هم مأموریت‌های حفاظتی را مختل کند.

در شرایط حساس کنونی، آنچه بیش از هر چیز نیاز داریم، «غیرت هوشمندانه» است؛ غیرتی که با تحلیل، درک صحنه و تبعیت از ساختارهای رسمی همراه باشد، نه رفتارهای هیجانی و پرریسک.

الگن خبر تاکیدمیکند دفاع از وطن، فقط در میدان حضور فیزیکی معنا پیدا نمی‌کند؛ گاهی یک «حضور نداشتنِ به‌موقع»، خود بزرگ‌ترین خدمت به امنیت کشور است.