دردنامه ی فرهنگی کهگیلویه و بویراحمدی از اتفاقات پیش آمده در روزهای پایان سال برای معلمان وطنش

دردنامه ی فرهنگی کهگیلویه و بویراحمدی از اتفاقات پیش آمده در روزهای پایان سال برای معلمان وطنش

سید حسین حسینی معلم آموزش و پرورش دارای مدرک دکتری جامعه شناسی ،جانباز دفاع مقدس و عضو چندین دوره شورای شهر سوق از ظلمهایی که بر خود وهمکارانش گذشت قلم زد
متن دردنامه ی این فرهنگی فرهیخته بدون هر گونه دخل وتصرف در پایگاه خبری الگن خبر آورده میشود و این پایگاه این حق را برای عزیزانی که نامشان آورده شده محفوظ میدارد و جوابیه ی آنها را در صورت لزوم منتشر میکند

آقای استاندار محترم استان
آقای مدیر کل آموزش و پرورش استان
آقایان مدیر و مسئول این استان فرهنگ پرور
نمایندگان محترم استان

پرسنل آموزش و پرورش هم مثل پرسنل محترم همه ادارات، بعد از یک ماه تلاش، در آخر ماه، حقوق خود را دریافت می‌کنند!
حقوقی هم که دریافت می‌کنند، مزد کارشان است، نه صدقه سر مسئولین محترم!
سالها شاهد تبعیض در دریافت حقوق و مزایا بین دریافتی خودمان و ادارات دیگر در شرایط تحصیلی و سابقه کار مشابه بودیم و وحتی تفاوت فاحش بین حقوق معلم و دانش آموزان تحت تعلیم خود که امروزه کارمندان ادارات هستند دم نزدیم!
چند ده سال منتظر اجرای طرح به اصطلاح رتبه بندی معلمان که در اسناد بالادستی به صراحت بیان شده بود,بودیم و درزمان تعیین رتبه ها با وجودی که سابقه بارگزاری مدرک در هیچ اداره و سازمانی وجود نداشت، با وجود مشکلات و ضعف های فراوان سامانه های بدون زیر ساخت مناسب، مدارک ارسال شد اما نمیدانم چرا فقط مدارک و امتیازات همکاران ادارات به رتبه ۵ میرسید و معلم با 34 سال ، و حائز رتبه 5 نشد!

همه سختی های دوران کرونا را پشت سر گذاشتیم خونه خود را به جای کلاس درس تبدیل به کلاس درس کردیم‌ و همه دچار ضعف دید چشم و دیسک گردن‌ شدیم و دم بر نیاوردیم!

از مهر ۱۴۰۱، در کلاس های درس، شاهد بی ادبی و بی احترامی دانش آموزان شدیم و هر روز همکاری را به نظاره نشستیم که با چشمان گریان از کلاس درس بیرون می‌آمد! و همه را گذاشتیم به حساب بچگی دانش آموز و دوران کرونا و جو نا مساعداعتراضات موجود در جامعه!

همه و همه را دیدیم و تحمل کردیم، اما هر چه تلاش می‌کنم، این اتفاق آخر، برایم قابل هضم متحمل نیست ….
شب عید بود و خریدهای نزدیک سال نو و هزار دنگ و فنگ باقی مانده از سال سخت رو به اتمام!
یک چشمم به تلفن همراه که کی حقوق واریز می‌شود و یک چشمم به اجناس مورد نیازم در مغازه ها!
ماه تمام و شد و چیزی واریز نشد و روز اول فروردین، مثل رهگذری که صدقه سری، به گدای کوچه بذلی می‌کند، یک دهم و دو دهم و سه دهم حقوق را واریز کردند! آن هم با احتساب حکم یک سال قبل!

من در کارنامه‌ام معلم نمونه و سابقه 18 ساله سرگروه علوم اجتماعی ، برگزاری بیش از دهها کارگاه آموزشی و شرکت در دهها همایش و کنفرانس استانی و کشوری و مدرس دروس جدیدالتالیف جامعه شناسی بعلاوه 1400ساعت دوره ضمن خدمت و نویسنده چند مقاله در حیطه تخصصی خود و تهیه کننده بیش از دهها کلیپ آموزشی و درسنامه های آموزشی در دوران کرونا برای فرزندان این مرز و بوم با ابزار شخصی و سابقه درخشان درخیلی فعالیت های آموزشی و پرورشی به همراه حضور مستمر وفعال در فعالیت های بسیج و مناسبت های دینی و مذهبی و ملی و حضور در دوران نوجوانی در سالهای حماسه وجنگ دیگر را دارم….
به خدایی که برخی از مسولین اعتقادی به آن ندارند هم متعهد هستم و هم معتقد به اصول و مبانی نظام مقدس جمهوری اسلامی
اتفاقا بسیار صبور و آرام هستم و تا جایی که می‌شود، سختی را تحمل میکنم چرا که تا کنون سختی های زیادی را در دوره های زندگی از حضور در جنگ تا تحصیل در دانشگاههای معتبر کشوری را متحمل بوده ام ، اما این بی‌حرمتی هتک حیثیت خود و همکارانم را برنمی‌تابم!

سازمان مدیریت چه حقی دارد که روز ۲۹ اسفند، اعلام کند حکم معلمان را ابطال کنید تا حقوق ها را واریز کنیم؟
مگر خبر ندارد خون دلها خورده شده تا نمایندگان سطح سواد پایین که بعضاً توان روان خوانی کهن زبان فارسی سرزمین ایران را ندارند آگاه کنند که تبعیض وبی عدالتی به مغز استخوان معلمان رسیده است، و سالها عمر گذاشته شده تا این احکام نصفه و نیمه صادر شود؟
مگر ما صدقه خور هستیم؟
این بی حرمتی به معلمان سرزمینم باید جبران شود و شخص وزیر و همه مسئولین ذی ربط باید علاوه بر جبران، از تک تک معلمان سرزمینم، در رسانه ملی، عذر خواهی کنند و عزت و شرف معلم را برگردانند..