جشنواره شهید رجایی در کهگیلویه و بویراحمد؛ تشریفات پر زرق‌وبرق برای عملکردهای بی‌اثر!
در حالی که مردم استان هنوز درگیر کمبودهای ابتدایی معیشتی و خدماتی‌اند، جشنواره‌ای با عنوان «تجلیل از دستگاه‌های برتر» برگزار می‌شود؛ جشنواره‌ای که به‌جای سنجش واقعی کارآمدی، به نمایش رتبه‌ها و...
به گزارش الگن خبر جشنواره شهید رجایی در کهگیلویه و بویراحمد سال‌هاست به یکی از تشریفاتی‌ترین رویدادهای اداری استان تبدیل شده است. هر سال فهرستی از دستگاه‌های «برتر» اعلام می‌شود، بی‌آن‌که کسی بداند معیار این برتری چیست، چه شاخصی سنجیده شده و چه دستگاهی بر اساس عملکرد واقعی‌اش ارزیابی شده است.
مردم استان در صف نان، آب و درمان ایستاده‌اند، اما در سالن‌های مجلل، لوح تقدیرهایی بین مدیرانی دست‌به‌دست می‌شود که بسیاری‌شان در حوزه مسئولیت خود نه نوآوری داشته‌اند، نه کارنامه‌ی ملموس.
آیا دستگاهی که در ارائه خدمات عمومی ضعیف عمل کرده، فقط با چند گزارش کاغذی می‌تواند برتر شود؟
آیا رضایت مردم، شاخص نیست؟ یا فقط عدد و رقم‌هایی که روی کاغذ تنظیم می‌شود ملاک است؟
واقعیت این است که جشنواره شهید رجایی در استان ما به جای آن‌که تریبون شفافیت و پاسخ‌گویی باشد، به محفل تبلیغات اداری و روابط عمومی‌ها تبدیل شده است.
در حالی که باید ضعیف‌ترین دستگاه‌ها مورد سؤال قرار گیرند، ما هر سال شاهد لبخندها، عکس یادگاری‌ها و تقدیر از همان مدیرانی هستیم که مردم از عملکردشان ناراضی‌اند.
به‌جای تقدیر از مدیران پشت میز، باید از کارمندان میدانی، معلمان مناطق محروم، پرستاران بیمارستان‌های فرسوده و کارگران خدماتی شهرداری‌ها تجلیل شود. آن‌ها قهرمانان واقعی‌اند، نه مدیرانی که در گزارش‌های تایپ‌شده، خود را موفق نشان می‌دهند.
در میان دستگاه‌هایی که به‌عنوان برتر معرفی شده‌اند، برخی به‌صراحت استحقاق چنین عنوانی را نداشتند. دستگاه‌هایی که کارنامه‌شان پر از ضعف، نارضایتی مردمی، عقب‌ماندگی پروژه‌ها و بی‌توجهی به مطالبات عمومی است، چطور ناگهان در صدر قرار می‌گیرند؟ چه کسی باید پاسخگوی این انتخاب‌های سؤال‌برانگیز باشد؟ استانداری؟ سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی؟ یا همان مدیرانی که گزارش‌های صوری می‌نویسند و در جلسات رسمی از همدیگر تقدیر می‌کنند؟
وقتی ارزیابی‌ها پشت درهای بسته انجام می‌شود و شاخص‌ها منتشر نمی‌شود، نتیجه‌اش می‌شود تقدیر از ناکارآمدی و بی‌اعتمادی عمومی به نظام ارزیابی. مردم می‌بینند که مدیران پرحاشیه و بی‌اثر، لوح تقدیر می‌گیرند، اما کارکنان دلسوز و زحمتکش، حتی دیده نمی‌شوند.
آیا زمان آن نرسیده که این جشنواره از مسیر تشریفاتی خود خارج شود و به جای عکس یادگاری، به محک پاسخ‌گویی مدیران و سنجش واقعی عملکردها تبدیل شود؟
جشنواره شهید رجایی اگر قرار است نام شهید را بر پیشانی خود داشته باشد، باید از ظاهرسازی فاصله بگیرد و به عدالت، صداقت و عملکرد واقعی برگردد؛ وگرنه، هر سال نام آن شهید بزرگوار را خرج تقدیرهای بی‌روح و بی‌معنا می‌کنیم.
بدون نظر! اولین نفر باشید