چرا تاوان ناترازی بنزین باید بر دوش مردم باشد؟ / اصلاح مصرف بنزین یا اصلاح خودروها؛ اولویت کدام است؟

به گزارش الگن خبر، محمد بهرامی سیف‌آبادی، نماینده مردم بویراحمد و دنا در مجلس شورای اسلامی و عضو کمیسیون انرژی، با اشاره به آمارهای ارائه‌شده از سوی رئیس سازمان بهینه‌سازی و مدیریت راهبردی انرژی، اظهار کرد: مصرف روزانه بنزین در کشور به حدود ۱۳۵ میلیون لیتر رسیده، در حالی که تولید پالایشگاه‌ها حدود ۱۱۲ میلیون لیتر است و بخشی از نیاز کشور از طریق تبدیل محصولات پتروشیمی به بنزین، واردات یا استفاده از ذخایر راهبردی تأمین می‌شود.

بهرامی با اشاره به اظهارات اخیر سید اسماعیل سقاب اصفهانی، معاون رئیس‌جمهور و رئیس سازمان بهینه‌سازی و مدیریت راهبردی انرژی، گفت: تاکنون تصمیم مکتوب و نهایی درباره تغییر شیوه عرضه یا قیمت بنزین اتخاذ نشده و هر تصمیم احتمالی باید پیش از اجرا، شفاف و صریح با مردم در میان گذاشته شود.

وی افزود: بنزین مستقیماً با زندگی و معیشت مردم ارتباط دارد؛ بنابراین هرگونه تصمیم در این حوزه باید پس از بررسی کارشناسی، اطلاع‌رسانی دقیق و اقناع افکار عمومی اتخاذ شود و نباید مردم با تصمیم‌های ناگهانی و غافلگیرکننده مواجه شوند.

عضو کمیسیون انرژی مجلس با اشاره به سناریوهای مطرح‌شده برای مدیریت ناترازی بنزین اظهار کرد: عرضه بنزین متناسب با تولید روزانه، اختصاص سهمیه مشخص به خودروها و عرضه مصرف مازاد با نرخ غیریارانه‌ای، همچنین تخصیص سوخت به حمل‌ونقل عمومی بر مبنای پیمایش و توزیع عادلانه‌تر یارانه انرژی، از جمله گزینه‌های مطرح است.

بهرامی تأکید کرد: هر یک از این گزینه‌ها نقاط قوت و ضعف خود را دارد و تصمیم نهایی باید با در نظر گرفتن شرایط اقتصادی، اجتماعی و اصل عدالت در دسترسی مردم به یارانه انرژی اتخاذ شود.

نماینده مردم بویراحمد و دنا با تأکید بر ضرورت اجرای احکام برنامه هفتم توسعه گفت: ماده ۴۶ برنامه هفتم ظرفیت مناسبی برای بهینه‌سازی مصرف انرژی، کاهش شدت مصرف سوخت و اصلاح الگوی مصرف ایجاد کرده است و دولت باید از این ظرفیت قانونی به‌صورت جدی استفاده کند.

وی افزود: توسعه حمل‌ونقل عمومی، نوسازی ناوگان، ارتقای استاندارد خودروها، افزایش بهره‌وری، گسترش سوخت‌های جایگزین و اصلاح سازوکار توزیع سوخت باید همزمان دنبال شود.

بهرامی تصریح کرد: بخش مهمی از مصرف بالای بنزین، به کیفیت و میزان مصرف خودروها و همچنین ضعف زیرساخت‌های حمل‌ونقل عمومی بازمی‌گردد؛ بنابراین نمی‌توان تمام بار مدیریت ناترازی را بر دوش مردم گذاشت. اگر قرار است مصرف سوخت اصلاح شود، اصلاح صنعت خودرو و حمل‌ونقل نیز باید همزمان در دستور کار قرار گیرد.

وی در پایان خاطرنشان کرد: کاهش ناترازی بنزین با تصمیم‌های مقطعی و صرفاً محدود کردن مصرف مردم محقق نمی‌شود. راه‌حل پایدار، اجرای دقیق برنامه هفتم توسعه و ماده ۴۶، مدیریت هوشمند مصرف، توسعه حمل‌ونقل عمومی، ارتقای بهره‌وری خودروها و توزیع عادلانه یارانه انرژی است.

بهرامی تأکید کرد: هر تصمیمی درباره بنزین باید شفاف، تدریجی، کارشناسی و با همراهی مردم اتخاذ شود تا ضمن کاهش وابستگی به واردات بنزین، منابع کشور به سمت تأمین نیازهای اساسی و توسعه زیرساخت‌ها هدایت شود.

وی گفت: مجلس از تصمیم‌های کارشناسی، عادلانه و قابل اجرا که به کاهش وابستگی به واردات، کنترل مصرف و افزایش کارآمدی نظام توزیع سوخت منجر شود، حمایت می‌کند؛ اما این حمایت مشروط به رعایت کامل حقوق مردم، اصل شفافیت و ملاحظات اجتماعی خواهد بود.