وقتی «آتش» مسیرش را گم می‌کند!؛ راز امنیت «مدیران میانه‌رو» در آتش جنگ چیست؟
یادداشت به قلم مدیر مسئول الگن خبر کهگیلویه و بویراحمد -بهرام پارسا در میان اخبار تلخ و تصاویر ویران‌گر جنگ‌های ۱۲ روزه و رمضان، که در آن موشک‌های رژیم صهیونیستی با بی‌رحمی تمام آجر به آجر منطقه را...
یادداشت به قلم مدیر مسئول الگن خبر کهگیلویه و بویراحمد -بهرام پارسا
در میان اخبار تلخ و تصاویر ویران‌گر جنگ‌های ۱۲ روزه و رمضان، که در آن موشک‌های رژیم صهیونیستی با بی‌رحمی تمام آجر به آجر منطقه را می‌لرزاند، یک پارادوکس عجیب و غیرقابل‌انکار همیشه ذهن مخاطب کنجکاو را به خود مشغول کرده است. چگونه است که در میان این دریای خون و آتش، برخی چهره‌های شاخص سیاسی – که در ادبیات عمومی تحت عنوان «مدیران میانه‌رو» شناخته می‌شوند – همواره و به طرزی عجیب، از آسیب در امان می‌مانند؟
آیا واقعاً موشک‌ها چشم دارند و مسیر خود را تغییر می‌دهند؟ یا اینکه در معادلات جنگ پنهان، لایه‌هایی از امنیت برای برخی افراد پیش‌بینی شده که برای عموم مردم وجود ندارد؟
تحلیل این معما نیازمند عبور از ظواهر ماجراست. در لایه اول، شاید بتوان فرض کرد که این افراد در هتل‌ها و مجتمع‌های امنیتی مستقر هستند که استانداردهای حفاظتی بالایی دارند؛ اما این پاسخ تمام ماجرا نیست. لایه دوم و عمیق‌تر ماجرا به ماهیت «اهداف» برمی‌گردد. استکبار جهانی و رژیم صهیونیستی در جنگ‌های خود، معمولاً زیرساخت‌های مقاومت و نمادهای پایداری را هدف می‌گیرد. وقتی یک سیاستمدار، مسیر «سازش» و «میانه‌روی» را در پیش می‌گیرد و از خط مقدم مقاومت فاصله می‌گیرد، عملاً خود را از تیررس دشمن خارج کرده و به یک «هدف بی‌خطر» یا حتی «سرمایه‌ای برای آینده» تبدیل می‌شود که حفظ آن برای پروژه‌های رسانه‌ای و سیاسی غرب، اولویت دارد.
جایی که کار می‌لنگد و نقطه عطف نقد ماست، همینجاست: ایجاد یک «جزیره امن» مصنوعی. وقتی مردم عادی در پناهگاه‌های ساده یا زیر آتش سکوهای موشکی به سر می‌برند، دیدن اینکه برخی مدیران در امنیت کامل به سر می‌برند و هیچ تهدیدی جانشان را درگیر نمی‌کند، فاصله طبقاتی و امنیتی فاحشی را آشکار می‌کند. این فاصله، پیامی تلخ به مردم می‌دهد: اینکه درد شما، درد آن‌ها نیست و امنیت شما، اولویت آن‌ها نیست.
به نظر می‌رسد عدم برخورد موشک‌ها به این طیف، نه تنها یک اتفاق نیست، بلکه نتیجه مستقیم نوع نگاه و سبک زندگی آن‌هاست که با دشمن در تعارض کمتری قرار دارد. شاید عیب کار همان‌جاست که برخی تصور می‌کنند می‌توانند در میان طوفان، با چترهای سیاسی خود، خشک بمانند؛ غافل از اینکه در نگاه مردم، این خشک ماندن، نشانه بارز «همسویی پنهان» یا «بی‌تفاوتی محض» نسبت به سرنوشت امت است.
بهرام پارسا مدیر مسئول وصاحب امتیاز الگن خبر در استان کهگیلویه و بویراحمد
بدون نظر! اولین نفر باشید